Straffa for å fly

For eit par snaue veker sidan var eg på ei kjapp målferd til heimlege trakter. Reisemålet vart ikkje stadfest før siste dagen før, så eg synda og tinga flybillettar. Dels av økonomiske grunnar (halv pris jamført med tog), dels av praktisk-logistiske omsyn. Men så fekk eg då også mi velfortente straff i den såkalla tryggleikskontrollen.

Lat meg oppsummera det heile i dialogform med scenetilvisingar. Eg har sendt handbagasjen min gjennom skannaren, gått gjennom kroppsskannaren, vorte «kroppsvisitert» av ei tafsekåna, fått på meg jakka og nokre av dei personlege eigendelane igjen. Men sekken held dei igjen, og eg vert kalla bort til ransakingsbenken. Ein smått nidkjær vakt i femtiåra, litt kortvaksen og med smålåten hårvekst, står for hovudrolla.

Vakta: (rotar rundt i sekkelommene. Fiklar ut pumpa, og ser litt skrått på henne.)

Eg: Eh, det der er sykkelpumpa mi.

Vakta: … (legg pumpa tilbake, rotar vidare)

Eg: Ser du etter no—

Vakta: (lyfter handa og avbryt) Epepep!

Vakta: (vendt mot ei anna vakt) Det skal vera ei saks her.

Eg: Skal eg finn—

Vakta: Epepep!

Vakta rotar rundt, tømer sekkelommene, men berre delvis.

Vakta: (morsk) Har du med ei saks!?

Eg: Ja, det kan henda, i sÃ¥ fall ligg han i det frems— (vert avbroten idet eg prøver Ã¥ visa)

Vakta: Epepep!

Vakta rotar stadig meir, og ristar til slutt sekken opp-ned, slik at det meste gjenverande drys ut, men ikkje saksa.

Eg: Seriøst, om saksa er der, så veit eg kva ho ligg.

Vakta: Ep!

Vakta byrjar å leggja alt innhaldet som han har tømd ut, i plastøskjer, og sender dei gjennom røntgen på ny, saman med sekken. Saksa er omtrent det einaste som er igjen i sekken, saman med eit brett paracet og nokre jakkemerke. Når øskjene kjem gjennom skannaren igjen, prøver eg på nytt.

Eg: Skal eg finna saksa t—

Vakta: Eppe!

Rot og skrot i tryggleikskontrollen

Slik såg det ut då sekkeinnhaldet vart fordelt på tre plastøskjer som måtte ei ny tur gjennom skannaren. Det låg jo ei saks med 4 cm lang egg der, kan du skjøna!

Omsider finn vakta den vesle pennalsaksa.

Vakta: Du må ikkje ha med slike ting når du skal fly.

Eg: M—

Vakta: Det er ikkje bra! Det kan sjå farleg ut.

Vakta snur seg mot den andre vakta: Sjå her! Ho ser ikkje farleg ut.

Eg: D—

Vakta: Det tek lang tid når du har med slikt.

Problemsaksa

Her var altså syndaren, den abnormt dimensjonerte terrorsaksa, med egg omtrent så lang som halve peikefingeren min. Jammen flaks tryggleiksvaktene er grundige, slik at dersom eg slepp ombord i eit fly med eit slikt masseøydeleggingsvåpen, så veit dei i alle fall kven dei skal skulda på i etterkant.

Eg byrjar organisera bagasjen min ned i sekken igjen, etter det som har vore ein heller langdryg seanse, og har plutseleg ikkje så god tid lenger. Men før eg kjem meg mot utgangen, får eg med meg at vakta har plukka seg ut eit nytt offer, ei middelaldrande, tungpusta dame.

Vakta (mistenksam): Kva er dette?

Dama (stotrar): Prhh… prhoote…—

Vakta (lettare irritert): Kva er dette!?

Dama: Pr… proteintilskot.

Vakta (ilter): Kva!?

Dama: Prot—

Vakta (stadig meir høgrøysta): Er det medisin!?

Dama (kastar etter pusten): Hhhh … ja (viser fram legeerklæring)

Dette innlegget vart lagt inn i kvardag med merkelappane , , , , . Bokmerk fastlenkja.

2 svar til Straffa for å fly

  1. Tone seier:

    TERRORSAKSA!

  2. Vebjørn seier:

    AL QAIDA-SAKSA, tenkjer eg me seier.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *

Opphavsfeil: Vebjørn Sture. Alle varmrettar må reserverast.
Denne sida køyrer Wordpress. Sjølv plar eg sykla.