Det er onsdag ettermiddag, og sola skin på meg, her eg sit innanfor eit vindauga i Haugesund. Etter seks-sju rimeleg hektiske veker med nynorsk og skulen, nyttar eg haustferien min ironisk nok til å reisa rundt på skular for å snakka om nynorsk. Men det må eg seia, det sentrale Haugalandet har til no, berre halvveges i veka, fillerista fordomane mine ganske grundig.

Til eventuelle haugalendingar (Anders, til dømes) som måtte finna på å lesa dette: Nyt det medan de kan. Det får ikkje oppleva det ofte. For:

Les resten

Jepp. Her dreg ein overarbeidd stakkar på ferie nokre veker, og velkomen heimatt-meldinga frå Google er «me har sperra vevsida di», berre fordi eg ikkje har oppdatert publiseringssystemet mitt, og ein eller annan svinepels difor har hacka inn noko ukul javascriptkode. Smålege møkafolk. Difor er det kanskje ein del av dykk som ikkje har fått sett stort til sida mi i det siste. Men i alle fall, eg har oppdatert no, sletta fysja-koden, og pimpa spamkontrollen min litt. For tida driv eg og skriv frå viddeturen i sumar, tenkjer det kjem etter kvart. Skal sjå om ikkje det vert nokre nøkterne små liner …

I mellomtida kan det henda eg finn det for godt å skriva noko anna. Eg hadde fyrste skuledag i dag, og kan alt no (eigentleg for lenge sidan) slå fast at denne hausten kjem til å verta travlare enn eg har godt av. (Skulle Sveinung eller Anders slumpa til å lesa dette og vera hyppe på ein fisketur, send meg ein e-post eller noko med kva helger de kan. Eg kan ikkje serleg mange, men det kan no vera verdt ein freistnad.)

Me skal koma um inkje so braatt, heiter det i songen, og jammen ser det ikkje ut til å stemma. Etter ei veke med landsstyremøte og sumarleir (dersom du ikkje var der: Du gjekk verkeleg glipp av noko!), og deretter nemndsoppsummering og sentralstyremøte (no har eg faktisk teke over som økonomiandsvarleg. Sprøtt.) den påfylgjande måndagen, hadde me ikkje nok ork per tidseining til å koma oss avgarde til vidda klokka 08.11 i dag, slik planen var. Difor sov me heller godt og lenge, og nyttar dagen no til å pakka i fred og mak, so dreg me i kveld.

Sidan eg ikkje har tenkt å bruka serleg lang tid på å skriva no, skal eg nøya meg med å oppsummera dei ti siste dagane i strekpunkt:

Les resten

Eg har mildt sagt ikkje sansen for Arbeidarpartiet, og heller ikkje Martin Kolberg, skrivaren deira. Men éin ting skal han ha for, sistnemnde, og det er utspelet om å flå dei rike. Greitt nok, det er openbert ikkje Ap-politikk, ettersom Stoltenberg dolka Kolberg i ryggen ved å dementera utspelet hans. Og eg trur for so vidt heller ikkje Kolberg vil flå dei rike fordi han bryr seg om at det vil vera rett, men heller for å tekkjast mindre kapitalsterke veljarmassar. Likevel, om tilnærminga er noko ulik, so er eg einig i konklusjonen. Og eg registrerer at høgresida (og til dels sentrum, skræmande nok) demonstrerer kor flate på rygg dei ligg for rikingane.

Les resten

Eg har det i grunn ganske greitt om dagen. Irland har stukke kjeppar i hjula for demokratorpedistane i EU, Maria kjem heim i morgon, og fotball-EM er i full gang med jamt over finare fotball enn eg kan minnast frå tidlegare meisterskap (Nederland – Frankrike, seier eg berre …). Det sistnemnde kunne for so vidt vore endå artigare om Noreg var med, men det er me altso ikkje. Og Aslak Nore hevdar å sitja på den Eine Sanne grunnen til at me ikkje er det. Utan at resonnementa hans imponerer nemneverdig.

Les resten